بسمله بسمله رمز اسلام و برترين نماد و ريسمانى است كه پيوند اين امت را با مبدأ نيرومند و و الا منزلت ، استوار ساخته است ؛ به گونه‌اى كه عناصر شرور و شياطين از آن متوارى مىگردند و بانگ رعد آسايش ، آنان را مدهوش وسرگردان مىكند و در برابر هيبت طنين اندازش بر گوش‌ها ، تاب مقاومت ندارند : « وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً » « 1 » ؛ « چون در قرآن ، پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى ، در حال فرار ، پشت مىكنند . » [ 1 / 184 ] عياشى با سند خود به ابو حمزه ثمالى از امام ابو جعفر باقر عليه السلام روايت كرده است : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم " بسم اللَّه الرحمان الرحيم " را با جهر مىخواند و آن را با صداى بلند قرائت مىكرد . هنگامى كه مشركان آن را شنيدند ، پشت كرده ، بر مىگشتند ، از اين رو خداوند چنين نازل كرد : « وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً » . » « 2 » [ 1 / 185 ] قرطبى در تفسير اين آيه از امام على بن الحسين زين العابدين عليه السلام نقل كرده : « مقصود آيه اين است كه هرگاه مىگويى : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » . » « 3 »

--> ( 1 ) . اسراء ( 17 ) 46 . ( 2 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 34 . ( 3 ) . قرطبى ، ج 1 ، ص 92 و ج 10 ، ص 271 .